Tί ήταν το Άουσβιτς; (απόσπασμα από το έργο του Moishe Postone «Οι Ιστορικοί και το Ολοκαύτωμα»)

Έ ν α καπιταλιστικό εργοστάσιο αποτελεί ένα τόπο παραγωγής αξίας (της διαδικασίας αξιοποίησης), η οποία απαραίτητα παίρνει τη μορφή της παραγωγής των αγαθών, των αξιών χρήσης (διαδικασία εργασίας). Το συγκεκριμένο, δηλαδή, παράγεται ως ο αναγκαίος φορέας του αφηρημένου. Τα στρατόπεδα εξόντωσης των Ναζί δεν αναπαριστούν μια απαίσια εκδοχή ενός τέτοιου εργοστασίου, ένα ακραίο παράδειγμα νεωτερικότητας αλλά, μάλλον, θα έπρεπε να ιδωθούν ως η αλλόκοτη «αντι-καπιταλιστική» της άρνηση. Το Αουσβιτς αποτελούσε ένα εργοστάσιο «καταστροφής της αξίας», δηλαδή, καταστροφής της προσωποποίησης του αφηρημένου. Η οργάνωσή του ήταν αυτή μιας σατανικά αντεστραμμένης βιομηχανικής διαδικασίας, ο στόχος της οποίας ήταν να «απελευθερώσει» το συγκεκριμένο από το αφηρημένο.

Το πρώτο βήμα ήταν το να από-ανθρωποποιήσει και να αποκαλύψει τους Εβραίους για αυτό που «πραγματικά ήταν» – κρυπτογραφήματα, αριθμημένες αφαιρέσεις. Το δεύτερο βήμα ήταν να εξαφανίσει αυτό το αφηρημένο, προσπαθώντας μέσα στη διαδικασία αυτή να αρπάξει τα τελευταία απομεινάρια της συγκεκριμένης υλικής «αξίας χρήσης»: ρούχα, χρυσό, μαλλιά.

Το Αουσβιτς, όχι η κατάκτηση της εξουσίας από τους Ναζί το 1933, υπήρξε η αληθινή «Γερμανική Επανάσταση», η απόπειρα «ανατροπής» όχι απλώς της πολιτικής τάξης αλλά του υπάρχοντος κοινωνικού σχηματισμού. Με αυτή και μόνο την πρακτική ο κόσμος έπρεπε να αποκτήσει ασφάλεια από την τυραννία του αφηρημένου. Μες τη διαδικασία, οι Ναζί «απελευθέρωσαν» τους εαυτούς τους από την ανθρωπότητα.

Πηγή: Moishe Postone, Οι Ιστορικοί και το Ολοκαύτωμα, μτφ Αχιλλέας Φωτάκη, εκδ. Ισνάφι, Ιωάννινα 2006.

Related posts